Wzgórze Monserrate, czyli gdzie zrobisz najlepsze selfie z Bogotą

Widok z Monserrate na budynek restauracji i w oddali na Wzgórze Guadalupe
Wzgórze Monserrate to jedno z najbardziej popularnych miejsc dla turystów i pielgrzymów w Bogocie. Prawdziwe oblężenie można zauważyć w dni, kiedy dopisuje słoneczna pogoda i jest długi weekend. Wtedy podnóże wzgórza Monserrate zamienia się w labirynt różnych kolejek. Na pierwszy rzut oka widzimy kolejki ludzi stojących po zakup biletu aby wjechać na górę jednym z dwóch typów kolejek, mamy kolejki samochodów ustawiających się do zaparkowania, kolejki sprzedawców, którzy na swoich niewielkich straganach obok wzgórza sprzedają ciastka, watę cukrową lub masato (napój - wywar na bazie z mąki pszennej, wody, cukru, cynamonu i goździków), widzimy kolejkę ludzi wspinających się na wzgórze pieszo, kolejki do zrobienia sobie zdjęcia z lamą i wreszcie kolejki po żółtą bogotańską taksówkę. I taki kolorowy ruchomy labirynt w weekendy wije się nieprzerwanie od rana, aż po późne godziny wieczorne.


Typowe kolumbijskie przysmaki, które można kupić pod Monserrate: okrągłe cotudos/rosquillas oraz żółte achiras
Wzgórze Cerro Monserrate wznosi się nad wschodnią częścią Bogoty na wysokość 3.152 m n.p.m. i mimo, iż jest nieznacznie niższe od sąsiadującego po południowej stronie wzgórza Guadalupe (3.317 m n.p.m.) to jest ono jednym z najbardziej rozpoznawalnych i kojarzonych ze stolicą symbolów. Lubię rozpoczynać pokazywanie miasta znajomym od wjazdu na Monserrate, ponieważ nie tylko daje zwiedzajcym możliwość próby ogarnięcia wielkości stolicy, ale schodząc później w stronę bogotańskiej starówki można od razu zwiedzić pobliskie muzeum Casa Museo Quinta de Bolivar, w którym zatrzymywał się przywódca walk wyzwoleńczych Simón Bolívar, przejść się obok wodnego pasażu Las Aguas, następnie pospacerować kolorowymi uliczkami historycznego centrum miasta La Candelaria, aby na końcu wstąpić do Muzeum Złota (Museo del Oro).


Widok z Monserrate na środkowo-zachodnią stolicę
Aby dostać się na szczyt Monserrate mamy trzy możliwości: kolejka liniowa (hiszp. teleférico), kolej liniowo-terenowa (hiszp. funicular) lub... własne nogi. Przez długi czas pieszy szlak na szczyt był zamknięty i otworzono go dopiero w 2011 roku. Przez ten czas ścieżkę usprawniono czyniąc ją bardziej komfortową i bezpieczną dla piechurów oraz pielgrzymów. Na tej ścieżce zdrowia o długości 2,5 km porządku pilnuje policja, znajduje się również punkt medyczny, gdzie opatrywane są lekkomyślne osoby, które zbiegają z góry w dół. Sama wspinaczka, w zależności od kondycji fizycznej, zajmuje około godziny.


Na szczycie wzgórza - Sanktuarium, do którego można dotrzeć wspinając się po schodach, lub zejść ze wzgórza w drodze powrotnej.
Na szczycie Monserrate, oprócz widoku na południowo-centralną stolicę, można zwiedzić Sanktuarium Señor Caído czyli Pana Upadłego (Jezusa Upadłego Pod Krzyżem), do którego udają się wspomnieni wyżej pielgrzymi, przejść drogę krzyżową, wypić kawę czy zjeść lunch w jednej z dwóch restauracji Santa Clara (na której ścianach zawieszone są zdjęcia dawnej Bogoty) lub San Isidrio, kupić pamiątkę, czy po prostu zrobić sobie selfie z Bogotą po jednej stronie wzgórza, a po drugiej zapoznać się z rosnącą na tej wysokości wegetacją roślinną.


Restauracja Santa Clara. Frailejony
HISTORIA SANKTUARIUM JEZUSA UPADŁEGO

Kiedy na tereny dzisiejszej Bogoty przybył konkwistador Gonzalo Jiménez de Quesada, postanowił on założyć tu miasto Santa Fé (6 sierpnia 1538 roku) i zdecydował także o zafundowaniu dwóch dużych krzyży, które umiejscowiono na szczycie dwóch wzgórz górujących nad pierwszymi zbudowanymi domami Santa Fé (gdyż tak nazywano Bogotę w początkach jej historii).


Widok na wzgórza Monserrate i Guadalupe z centralnego dla Bogoty Plaza de Bolivar
Autor akwareli: Edward Walhouse Mark.
W latach 20-tych XVII wieku Bractwo Vera Cruz (Cofradía de la Vera Cruz) zaczęło używać szczytu jednego ze wzgórz do celów religijnych i wkrótce santafereños (mieszkańcy Santa Fé) rozpoczęli częste wspinaczki na sam szczyt góry. Mijały lata i znaczenie religijne wzgórza dla mieszkańców rosło. Wkrótce postanowiono wybudować ermitaż, klasztor dla mnichów prowadzących pustelnicze życie, i oddać go w błogosławienie hiszpańskiej Madonny z Monserrat (zwanej La Moreneta od czarnego koloru jej skóry), której romańska figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem znajduje się w opactwie benedyktyńskim Montserrat niedaleko Barcelony. Tym samym wzgórze ochrzczono imieniem Monserrate.

W latach 1656 roku kolumbijski rzeźbiarz Pedro de Lugo Albarracín otrzymał zlecenie na wykonanie krucyfiksu i rzeźby Jezusa Chrystusa. Rzeźby powstały w drewnie, z niektórymi elementami w ołowiu i srebrze. Początkowo rzeźby Chrystusa umiejscowione były w małej kapliczce, nie w głównym ermitażu. Mijały jednak lata, wieki i z upływem czasu rosło znaczenie rzeźby Jezusa Upadłego Pod Krzyżem - El Señor Caido. Coraz więcej osób pielgrzymowało na Monserrate aby oddać cześć figurze Chrystusa, a nie głównej patronce miejsca. W XIX wieku znaczenie Upadłego Pana było już tak duże, że zdecydowano o usunięciu figury Madonny z centralnego miejsca i zastąpienie jej figurą Chrystusa. Ale pozostało imię Monserrate, które jednoznaczenie kojarzyło się z tym miejscem. Figura Chystusa zaczęła być znana także pod nazwą El Señor de Monserrate


Sanktuarium. Stacja z Drogi Krzyżowej.
W 1917 roku w Bogocie nastąpiło trzęsienie ziemi, które poważnie zaszkodziło oryginalnej kontrukcji budynku. Szybko podjęto decyzję o budowie nowej świątyni. Zaprojektowany w stylu neogotyckim przez architekta Arturo Jaramillo Concha nowy budynek został zaingurowany już w 1920 roku, choć jego budowę oficjalnie ukończono dopiero 5 lat później m.in. dzięki pomocy pielgrzymów, którzy wchodząc na górę dźwigali ze sobą cegłyi inne materiały potrzebne do budowy.


Budowa Sanktuarium i pielgrzymi (zdjęcie z archiwum Banco de la Republica)
Budowa Sanktuarium (zdjęcie z archiwum Banco de la Republica)

Obecnie Sanktuarium Jezusa Upadłego Pod Krzyżem z Monserrate ma tytuł bazyliki mniejszej ze względu na wartość zabytkowo-pielgrzymkową na jaką zasłużyło sobie przez te wszystkie wieki, a figura Świętego Chrystusa przybitego do krzyża i poddanego chłostom znajduje się w środku Sanktuarium.

A co się stało z rzeźbą Madonny z Monserrat? Oryginalna jej replika, otoczona flagą Kolumbii i Katalonii, zniknęła w tajemniczych okolicznościach w 1950 roku. W 1996 katalońskie Opactwo Matki Bożej w Montserrat ładnym gestem zafundowało nową replikę ich "Czarnulki" dla Sanktuarium Monserrate w Bogocie.

Od 1938 roku, na 400 lecie urodzin Bogoty, wzgórze Monserrate wieczorami rozświetlane jest reflektorami. A szczególnie ładne jest w okresie bożonarodzeniowym, kiedy na wzgórzu instalowane są różne figury podświetlone na kolorowo.

TELEFÉRICO i FUNICULAR

Jeśli nie mamy czasu na wspinaczkę warto wjechać na szczyt jednym rodzajem transportu, a zjechać drugim. Każdy z nich daje inne doświadczenie.


Funicular czyli kolej liniowo-terenowa to najstarszy transport na Monserrate. Tory, zaprojektowane przez szwajcarską firmę, z wagonem zostały oficjalnie oddane do użytku w 1929 roku, a w 2003 wagon został zmieniony na nowszy ze szklanym dachem, który pozwala na bardziej trójwymiarowe doświadczenie wjazdu na wzgórze.



Inauguracja funicular (zdjęcie z archiwum Banco de la República)

Inauguracja funicular (zdjęcie z archiwum Banco de la Republica)

Stacja kolejki liniowo-terenowej dziś
Teleférico to znana nam z polskich gór kolejka liniowa. Jest ona trochę młodsza od sunącego po torach wagonu, bo została oddana do użytku w 1955 roku. Moją ulubioną chwilą przejażdżki teleférico jest kiedy znajdując się w połowie drogi nad koronami drzew zaczyna unosić się orzeźwiający zapach od rosnących na wzgórzu drzew eukaliptusa. Woń eukaliptolu, naturalnego składnika eukaliptusu, jest dla mnie jednym z zapachów określających stolicę Kolumbii.

Stacja teleférico. My, zadowoleni z wizyty na Monserrate!
Promocyjne wideo, bez słów ale z podkładem muzycznym, o Monserrate:





W kolejnym poście dowiesz się więcej na temat astronomicznego i boskiego znaczenia wzgórz Monserrate i Guadalupe dla Kultury Chibcha.


Do zobaczenia... pronto!

Brak komentarzy:

Obsługiwane przez usługę Blogger.